Azra'nın Bloğu

Geçen hafta sonu geldiğimde, kardan adam yapalım diye tutturdun. Hava günlük güneşlikti tabii :) Halasının yeğeni, ben de kış ayında dut istememle ün salmışım senin kadarken. Ama benim halam olmadığı, için bu derdime derman bulunamamış, mevsimlerce beklemişim :P

Oysa senin halan var. Yapalım tabii dedi hemen... Şaşkın bakışlar arasında, uhu bulundu , dosya kağıtları, kalemler, minik kumaşlar ve de pamuk... Kardan adam yaparız ama zeytin çekirdeği lazım dedi. Bir güzel de zeytin yedirdi sana :) Zeytinin çekirdeğini çıkarman, dakikalar sürdü...

Sonra pamuktan kardan adam yapıldı, gözlerine zeytin çekirdekleri yapıştırıldı, boynuna kumaştan atkılar hazırlandı. Başına beresini de minik prensesimiz boyadı. Ve sonra götürüp buzdolabına asıldı Azra'nın kardan adamı...

Tüm bunları yaparken, neşe belirtisi pek yoktu yüzünde, büyük bi ciddiyetle uhunun parmağına yapıştırdığı pamuklarla uğraşıldı.

Bu sırada anne ve baban kısa bir ziyarete çıkmışlardı. Döndüklerinde, dolaptaki kardan adamı göstermek istedin. Koşa koşa geldin mutfaktan. "Anne, gel bak, kardam adam yaptık bis." Ne dediğini anlamaya çalışırken biz, sen bi daha koşup geri geldin ve bu esnada hepimizin gözü önünde düştün. Poponun üzerine, gözler doldu hemen. Kardam adamı göstericektim ama şimdi popoma bakın dedin.

Bu hafta ise gerçek kar yağıyor. Belki gerçek kardan adamı da yapabiliriz birlikte. :)

Geçtiğimiz hafta sonu, Kuzuluk Kaplıcalarında buluştuk canım, babaanneler orada tatilde oldukları için. Minik, şirin bir ailenin, mutlu, küçük parçaları olmanın, ama parçaları birleştirince kocaman Voltran'ı oluşturmanın dibine vurduk doyasıya.

Yediklerimizi içtiklerimizi bi yana bırakıp, mıçtıklarımızı anlattığım bir yazı olacak :) İkinci Kliptonik vakasıdır, bilenler bilir... Bilmeyenler buradan bilgi edinebilir...

Efendim, halamız, hala olmanın verdiği o bitmez tükenmez gazla, küvete giricem yeğenimle diye tutturdu tabii... (Çok da ısrar edemedi, önceki gün girmiş diye.. Zira sıcak suyu tok karnına görünce, küvette anne babamızın üzerine kusuvermişiz...) Ama sonra, Aslan Kral belirip, "Olsun canım, girsin bugün de bişi olmaz" dedi, kucağına aldığı gibi, Kripton gezegeninin güzeller güzeli prensesini soydu, küvete bırakıverdi...

Bi süre, She-ra'nı kucağında, suya ısınma turları attıktan sonra ("ben korkmuyom ki", "mayon bu mu halam" -tutunmak için sıkıca- türünde kandırık cümlelerle) yavaş yavaş suya girdi prenses. Bu sırada Aslan Kral da fotoğraflar çekti.

Sonra küvette başbaşa su tekmelemece oynadılar neşeyle. Prenses zaman zaman, suyu ağzına almayı denedi, ama She-ra tembihliydi izin vermedi. (bakınız, önceki gün yaşanan öncü Kriptonik vakası, hemen 2 paragraf üstte) Eğlencenin dibine vurmuş, kahkahalar, Kripton gezegenini çınlatırken, sular bir anda duruldu. Prensesi bir suskunluk kapladı. Yüzünü bir garip hüzün sardı. Ve usul usul She-ra'nın yüzüne bakmaya başladı. Hiç hareket etmemeye gösterilen özenden şüphelenen She-ra güçten düştüğünü farkedince prensesin, ortada bir Kriptonik vakası olduğunu hemencecik çözdü. Hem de 2 tane :)

"Özleeem, yetiş" çığlıklarının ardından kapıda, güzel yüzünde ne olduğunu anlamaya çalışan ifade ile Atom Karınca belirdi. Atom Karınca bu konuda tecrübeliydi :)

Ben havlusunu getiriyim abla sen yıkar mısın dedi :)

She-ra Kriptonik Prensesini güzelce yıkadı. Üzülmesin diye de önemli olmadığını söyledi. Zira alınan keyfin yanında kriptonitin komik bir hal alabiliyor olduğunu tecrübe etmişti..

Bir tatlı gün daha, anılarda masalsı bir edayla, ve hep beraber neşeyle atılan kahkahalarla kaldı.

She-ra saçlarını düzeltirken, Kriptonik Prensesi, kapıdan onu izledi. "Nasıl oldu?" diyen She-Ra'ya sevgi dolu sesiyle, "Aferim sana tüü maasaalaaa" dedi, böylece günü karın ağrısına dönüşen bitmez tükenmez kahkahalarla bitirdiler...

Gökten 3 cisim düştü kaçın, Kriptonik Gezegeninin üstüne. Artık kime rastgelirse!

İğne korkusuyla çekilen fotoğraflar
Doğum gününde, studyoda da fotoğrafların olsun istedik. Seni kabak çiçeği gibi süsleyip, kucağımıza alıp stüdyoya götürdük. Fakat geçen bir hafta boyunca iğne vurulduğun için, stüdyoyu hastaneye benzeterek yaygarayı bastınn...
Hala takla mı atmadı, Hadise'yle dans mı etmedi senin için say say bitmez.. Sonunda süper fotoğrafların olmuş. Sen gelmiş geçmiş en güzel kabak çiçeğiydin:)
Hepsini şişiyydii...
Sonra eve geldik, evi balonlarla süslemişti annen ve baban.. Tek tek balonları gösterip, " bunu şişiydi, bunu da şişiydi" "hepsini şişiydi" diye diye gösterdin...
Mutlu kabak çiçeği... Mutluluk çiçeği....
Akşam olduğunda yeniden kabak çiçeği kostümünü giydirdik, saçlarına da köpük sürüp süsledik. Mutluluktan şirinlik üstüne şirinlik yaptın, ve sürekli yanımda dolaştın. Bulaşık makinesine, bulaşıkları yerleştirmeye çalışırken, bacaklarıma sarılıp beni al dedin. Özledin mi beni sen dedim, "çook özledim" dedin içimi erittin.Mumları 3 kez üfledin. Kendini alkışlayıp bi daha die diye... Her yaşın mutlulukla gelsin, neşe ve başarıyla devam etsin, sağlık ve huzurla diğerine geç bebeğim...

Mutluluk çiçeği... Seni mutlu etmeye çalışırken, hepimiz ne kadar da mutlu olduk. İyi ki doğdun...

Zamanla öğreneceksin tüm bu kavramları. Sen kardeşimin bebeğisin ve bu ilk halalık deneyimim....

Sonra o gün geldi. Her gün iple çekilen o gün. "Bebeğimiz oldu" müjdesii... Sana ancak doğduğunun ertesi günü dokunabildim. Çok miniktin, seni kucağıma aldığımda kollarım titriyordu.

Şimdi günden güne büyüyor, hala diye sesleniyorsun. Çeşit çeşit oyunlarla güldürüyorsun. Lalala lalala adlı kendi ürettiğimiz oyunu oynuyoruz seninle. Annemin salon girişindeki boşlukta, ayaklarımızla halay çeker gibi yaparak birbirimize doğru tekmeler atıyoruz. Lalala lalala diyerek eşlik ediyoruz.

Sen ön hazırlık olarak babaannenin paspaslarını bir çırpıda kaldırıp yer açıyorsun :)

Akıllı, uslu, şirin, tatlı bir çocuksun. Derdini anlatıyorsun. Yemek konusunda sıkıntılısın hala. Katı yiyecekleri yiyemiyorsun. Diğer çocukların aksine eline aldığın hiçbirşeyi ağzına götürmüyorsun. Çok yemek gereken bişiyse bizim ağzımıza veriyorsun...

Şimdi bugün, Cumartesi olsa da lala la oynasak, boynuma sarılsan, yemeğini yerken bana ütü masasının tepesindeki minik yeğenimi eğlendirme ulvi görevi verilse, mini mini bir kuşu gitarla çalmaya çalışırken akordu bozsan diye içim içime sığmıyor.

Seni seviyorum....

Büyüyorsun miniğim. Her hafta sonu görüşümde biraz daha büyümüş, yeni bir şeyler öğrenmiş oluyorsun. Yeni bir şeyler yemiş, tatmadığın tatları tatmış, bilmediğin duyguları öğrenmiş, bir kaç kelime katmış kelime hazinene, dillenmiş oluyorsun. Ve ben çok özlemiş oluyorum seni, son zamanlarda sen de beni, dizimden, omzumdan , kucağımdan inmiyorsun sanki bir haftalıkmış gibi. Öpücükler konduruyorsun. Halajı diyorsun ve bütün bir hafta zihnimde kalmayı garantiliyorsun.

Bebeğim benim, bazen büyüsen, kocaman olsan da ifade edemiyorsun kendini. Senin için öyle çok iyilik diliyorum ki meleğim, tüm miniklere ve sana özellikle. Kardeşimin yavrusu, miniğim. Annenle, babanla sevdiklerinle büyü bebeğim...

Hayranlarınla paylaşalım bir kaç resmini değil mi?

Albümün tamamı için, fotoğrafın üzerine tıklayın :)